اخترشناسان برای اولین بار محل پشت سر گذاشتن رادیوی سریع را با دقت مشخص می کنند

CSIRO / اندرو هاولز
انفجارهای رادیویی سریع (FRB) یکی از اسرار بزرگ فضا است. تنها برای اولین بار در سال 2007 کشف شد ، آنها انبوه قدرتمند امواج رادیویی هستند که فقط برای کسری از ثانیه دوام می آورند. اکثریت قریب به اتفاق این سیگنال ها یک بار اتفاق می افتند ، و هرگز دیگر اتفاق نمی افتد - ردیابی و مطالعه آنها دشوار است. دانشمندان می دانند هر آنچه که FRB ها را تولید می کند باید یک واقعه بسیار پرانرژی باشد ، اما بدون اینکه از کجا این شکاف ها به وجود می آیند ، ایجاد واقعی این فلاش های درخشان ناشناخته مانده است.

در سال 2017 ، محققان یک پشت سر هم به نام FRB 121102 را به یک کهکشان کوچک و در عین حال فعال ردیابی کردند. اما این FRB حتی نادری بود که تکرار شود ، و به دانشمندان چندین بار سعی کرد موقعیت خود را نشان دهند.

اکنون ، ستاره شناسان با استفاده از رصدخانه رادیویی میدان کیلومتر Array Pathfinder (ASKAP) موفق به صفر شدن در محل انفجار غیر تکراری ، FRB 180924 شدند. آنها دریافتند که FRB از یک کهکشان آرام کاملاً بر خلاف ترکیدن تکرار شده است ، و این یافته را هیجان انگیز و غیر منتظره می کند. این تحقیق ، به سرپرستی کیت باننیستر از سازمان تحقیقات و تحقیقات صنعتی مشترک المنافع استرالیا (CSIRO) ، پنجشنبه در مجله Science منتشر شد.

برای دهها سال ، اخترشناسان به دلیل ماهیت بسیار روشن و مرموز خود به FRB ها کشیده شده اند. بانستر می گوید: "اگر یکی از این موارد را در زیر آفتاب قرار دهید ، می توانید پاپ کورن را روی نپتون پاپ بگذارید." آنها بسیار شفاف هستند. "

و در حالی که هر روز چیزی شبیه به 1000 FRB وجود دارد ، ستاره شناسان نمی توانند یکباره تمام آسمان را تماشا کنند. اکثر FRB ها چند میلی ثانیه و بعد دیگر هرگز چشمک نمی زنند ، بنابراین گرفتن یکی از آنها شانس و صبر است.

آرایه ASKAP در صدر این جستجوی FRB قرار گرفته است. این رصدخانه ساخته شده از 36 تلسکوپ در طول تقریباً چهار مایل ، تقریباً یک سوم از 86 FRB شناخته شده را کشف کرده است. بیشتر اوقات ، 36 تلسکوپ نگاه خود را به دور آسمان گسترش می دهد و به یک میدان گسترده نگاه می کند. اما برای این اکتشاف جدید ، تلسکوپ ها تقریباً در همان جهت قرار گرفتند و ناحیه ای را مشاهده کردند که فقط یک دهم یک درصد از آسمان را در بر می گرفت.

این برش کوچک باعث می شود که احتمال FRB کمتر شود. اما همچنین به این معنی است که با ورود سیگنال ، این شبکه 36 تلسکوپ مختلف را مشاهده کرده است. این سیستم قرار است تا یک نیمه دوم FRB را به طور خودکار شناسایی کند ، در این مرحله هر گیرنده یخ می زند و سه ثانیه آخر مشاهدات را ارسال می کند ، که محققان می توانند مانند داوران در حال بررسی 36 دستگاه پخش مجدد فوری جدا شوند.

امواج رادیویی برای دستیابی به هر تلسکوپ مسافت های بسیار کمی را طی می کردند ، بنابراین در یک زمان و زاویه متفاوت به هر گیرنده برخورد کردند. این به منجمان اجازه می دهد تا منشأ FRB را مثلث بندی کنند.

محققان سپس از داده های بزرگترین تلسکوپ های نوری جهان - Keck در هاوایی و Gemini South و تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا ، هر دو در شیلی - برای تصویربرداری از منطقه و کسب اطلاعات بیشتر در مورد خانه FRB استفاده کردند.

اخترشناسان دریافتند كه این FRB از یك كهكشان پیر ، تقریباً 4 میلیارد سال نوری دور ، كه فقط با عنوان DES J214425.25−405400.81 مشخص شده ، ناشی شده است. تقریباً به اندازه کهکشان راه شیری ، این کهکشان گاز زیادی ندارد - سوخت تشکیل ستاره - و به نظر می رسد که بیشتر ساخت ستاره های جدید است. این امر بسیاری از احتمالات را برای آنچه ممکن است باعث FRB شود وجود ندارد ، زیرا جمعیت های ستاره جوان در جایی هستند که ستاره شناسان معمولاً شاهد اتفاقات هیجان انگیز و پرانرژی مانند ابرنواخترها هستند که به طرز عجیبی می توانند FRB را ایجاد کنند.

جالب تر اینکه ، آنها FRB را در حومه کهکشان دنبال کردند ، حدود 13،000 سال نوری از مرکز آن. این مهم است زیرا تصور می شد سیاه چاله های فوق العاده که در مرکز اکثر کهکشان ها واقع شده اند ، یک راه ممکن دیگر برای آتش گرفتن یک FRB است. اما به لطف جبران زیاد مرکز کهکشان ، در این حالت ممکن نیست.
گذشته به حال
تنها FRB دیگری که تاکنون در منبع آن ردیابی نشده است ، یک تکرار تکرار بود ، یکی از تنها دو مورد تا کنون کشف شده است. دانشمندان مطمئن نیستند که تکرارکنندگان ناشی از همان نوع رخداد انفجارهای انفرادی باشند ، اما دو نمونه از آنها - یکی تکرار کردن ، دیگری نه - به همان اندازه متفاوت هستند.

در سال 2017 ، محققان تکرار FRB را در یک کهکشان کوتوله کوچک ریز هزار برابر کوچکتر از کهکشان راه شیری ردیابی کردند ، که ستارگان جدید را با سرعت بالایی آزار می دهد. نکته جالب دیگر ، حتی وقتی این منبع اولیه FRB بی صدا باشد ، کهکشان آن سیگنال رادیویی مداوم ، هرچند ساکت تر را ارسال می کند که با محل FRB مطابقت دارد.

"هنگامی که ما نگاه می کنیم ،" بنیستر می گوید FRAN تنهایی جدید خود ، "منبع رادیویی مداوم وجود ندارد."

درباره تنها چیزی که دو منبع مشترک با هم دارند این است که آنها انفجارهای رادیویی کوتاه و روشن دارند و آنها از خارج از کهکشان راه شیری می آیند. بانستر از دو FRB می گوید: "این یا این است که یک زنجیره بزرگ وجود دارد ... یا آنها فقط یک کلاس متفاوت از شی هستند."

یکی از مکانیسم هایی که هنوز روی میز ایجاد FRB ها قرار دارد ، ایجاد یک آهنربا است ، هسته متراکم هسته پس از مرگ یک ستاره عظیم که سیگنال های مغناطیسی قدرتمند را ارسال می کند. آنها معمولاً در اواخر عمر (ستاره) كوتاه ستاره اتفاق می افتند ، اما هنگامی كه دو کوتوله سفید - بقایای دو ستاره كوچك با عمر طولانی تر - با یكدیگر برخورد كنند ، می توانند تشکیل شوند. این سناریو به احتمال زیاد در کهکشان قدیمی قدیمی که میزبان FRB Bannister است. اما این فقط یک تئوری است. باننیستر می گوید: "مدل های قوی زیادی وجود ندارد که می گویند باید این یا همان باشد."

برچسب‌ها: ,
بایگانی
پیوندها
پیوندهای روزانه
آمار بازدید
آنلاین : 1
بازدید امروز : 6
بازدید دیروز : 0
بازدید هفته گذشته : 7
بازدید ماه گذشته : 6
بازدید سال گذشته : 101
کل بازدید : 288